Een gebruikersverslag door dr. Petteri Viljakainen


Soms kan verkleuring van getraumatiseerde gebitselementen zich geleidelijk en zonder merkbare symptomen ontwikkelen, maar in een later stadium voor diagnostische en therapeutische uitdagingen zorgen. De volgende casus illustreert een dergelijk scenario bij een 28-jarige patiënt die negentien jaar na het oorspronkelijke trauma een behandeling nodig had.

De patiënt had in 2006, toen ze nog maar negen jaar oud was, een tandheelkundig trauma opgelopen. Volgens haar zag het aangetaste gebitselement 11 er na het incident jarenlang volkomen normaal uit. Rond 2016 merkte ze echter voor het eerst een lichte kleurverandering op en tegen 2018 was de verkleuring steeds opvallender geworden (afb. 1).


Afb. 1. Beginsituatie.

 

Na haar studie tandheelkunde te hebben afgerond, beoordeelde ze in 2025 zelf de situatie. Radiografisch onderzoek toonde volledige obliteratie van de pulpakamer, zonder zichtbare kanaalstructuur, hoewel er geen radiografische tekenen waren van periapicale pathologie of botresorptie (afb. 2). Bijgevolg waren een wortelkanaalbehandeling of een interne bleekbehandeling niet haalbaar. Bovendien reageerde het gebitselement niet op vitaliteitstests, maar waren er geen duidelijke aanwijzingen voor pulpanecrose.

Afb. 2. Röntgenopname.

 

Op basis van deze bevindingen concludeerde ze dat een facing de enige oplossing zou zijn. Ze wilde echter liever een alternatief als dat mogelijk was. Ze kwam uiteindelijk naar mijn praktijk voor een minimaal invasieve behandeling.

Vanwege de eerdergenoemde volledige kanaalobliteratie en het feit dat een conventionele endodontische behandeling niet mogelijk was, werd ook intern bleken uitgesloten, omdat voor toegang tot de pulpakamer een invasieve ingreep nodig zou zijn.

Aangezien er geen radiografische of klinische tekenen van ontsteking waren (afb. 2), kozen we voor een externe bleekbehandeling waarbij de structuur van het gebitsweefsel niet wordt aangetast.

Na een professionele gebitsreiniging bepaalde ik de kleurtint van de gebitselementen. De kleur van het aangetaste gebitselement 11 bleek A3 te zijn. Het naastgelegen gebitselement 21 had kleur B1 (afb. 3 en 4).

 

Afb. 3. Initiële kleurtint: gebitselement 11.

 

Afb. 4. Initiële kleurtint: gebitselement 21.

 

Voor de bleekbehandeling gebruikten we een bestaande, op maat gemaakte lepel en Opalescence™  PF-bleekgel met 10% carbamideperoxide (Ultradent Products, Inc.). Eerst werd de bovenkaak gedurende twee weken behandeld om de algehele kleur van de omliggende gebitselementen aan te pakken (afb. 5).

 


Afb.5. Resultaat na drie weken: bovenkaak.

 

Vervolgens richtte de behandeling zich gedurende nog eens drie weken uitsluitend op het aangetaste gebitselement 11. Na in totaal vijf weken was de kleurtint verbeterd tot een mooie BL4 bij gebitselement 11 en BL3 bij gebitselement 21 (afb. 6 en 7). Dat betekent dat de kleur van gebitselement 11 bijna overeenkwam met die van de omliggende gebitselementen (afb. 8). De patiënt was volledig tevreden met het resultaat en opgelucht dat er geen invasieve ingreep nodig was.

Afb. 6. Eindresultaat na vijf weken: gebitselement 11

 


Afb. 7. Eindresultaat na vijf weken: gebitselement 21.

 

Afb. 8. Eindresultaat na vijf weken: bovenkaak.

 

Het was voor mij eveneens zeer bevredigend om te zien dat een klassieke externe bleekbehandeling met een relatief laaggeconcentreerde gel zo'n geweldig bleekresultaat kon opleveren. Aangezien het volgende alternatief waarschijnlijk indirecte facings zou zijn geweest, bleek deze behandeling duidelijk de betere optie te zijn. Zelfs als extern bleken niet het gewenste resultaat zou hebben opgeleverd, is het nog steeds belangrijk om dit te overwegen, omdat elke verbetering van kleurtint het werk van de tandtechnicus bij het vervaardigen van de keramische restauratie alleen maar kan vergemakkelijken.

Deze casus laat duidelijk zien dat het de moeite waard kan zijn om te kiezen voor een minder ingrijpende behandeling, ook al is het resultaat in eerste instantie mogelijk onzeker. Het uitstekende resultaat dat met Opalescence PF 10% is bereikt, laat zien hoe effectief en betrouwbaar extern bleken kan zijn, zelfs bij complexe casussen met volledige pulpakanaalobliteratie. De milde bleekformule zorgde voor een opvallend resultaat zonder de structuur van het gebitsweefsel aan te tasten of gevoeligheid te veroorzaken. Het meest indrukwekkend was dat ook de patiënt zelf – een jonge tandarts – erg blij was met het esthetische resultaat en het feit dat deze eenvoudige, conservatieve aanpak zo'n overtuigend resultaat kon opleveren. Uiteindelijk laat deze casus zien dat in de moderne tandheelkunde minder zeker ook meer kan zijn.

 

Over de gebruiker:

Tandarts Petteri Viljakainen

    • Afgestudeerd aan de universiteit van Helsinki, Finland in 2009
    • Tandarts en partner bij de eSmile-praktijken in Espoo en Helsinki, Finland
      - specialisatie cosmetische tandheelkunde
    • Focus en speciale interesses:
      - cosmetische en esthetische tandheelkunde, met regelmatige deelname aan lezingen en seminars over de hele wereld

    • Lidmaatschappen:
      - geaccrediteerd lid van de American Academy of Cosmetic Dentistry (AACD)
      - geaccrediteerd lid van de British Academy of Cosmetic Dentistry (BACD)
      - geaccrediteerd lid van de IAS Academy
    • Andere activiteiten:
      - belangrijke opinieleider (KOL) voor toonaangevende tandheelkundige fabrikanten
      - internationaal spreker en praktijktrainer op het gebied van materialen, technieken en dentale fotografie